Źródła wód mineralnych

Źródła wód mineralnych były znane już w średniowieczu i starożytności. Wszędzie tam gdzie ludzi wydobywali wodę o innym smaku, przypisywali jej cudowne lecznicze i magiczne właściwości. Źródła wód leczniczych zawsze były otaczane nabożną czcią i przyciągały dużo ludzi cierpiących na różne nieuleczalne schorzenia.

Z czasem wokół źródeł wody zaczęły powstawać osady wiejskie, które później przeobrażały się w miasta. Pojęcie wody mineralnej zostało po raz pierwszy uchwalone w 1906 roku w Nauheim (Niemcy). Do najważniejszych założeń tej definicji można zaliczyć:

• Woda mineralna musi zwierać przynajmniej 1000mg substancji mineralnych w 1 litrze.
• Woda mineralna musi pochodzić z głębi ziemi (odwierty poniżej 30m).
• Substancje zwarte w wodzie mineralnej muszą tworzyć odpowiednie proporcje.
• Woda mineralna musi być czysta i bezwonna.

Na początku XX wieku kiedy ta norma była opracowana kilkanaście polskich wód spełniało te założenia. Były to: Krynica-Zdrój, Lądek-Zdrój, Kudowa-Zdrój, Ciechocinek-Zdrój itd. Nazwy pochodziły od miast do, których dodano przypisek Zdrój. W tych miejscowościach powstało kilka ośrodków rehabilitacyjnych, które nadal z chęcią odwiedzają kuracjusze.